تست نشت WebRTC

در گفت‌وگوی صوتی بلادرنگ با هوش مصنوعی، مرورگرها اغلب با WebRTC یک اتصال صوتی مستقیم باز می‌کنند — مثلاً API صوتی بلادرنگ OpenAI گزینهٔ WebRTC دارد. اگر این اتصال از کنار پروکسی بگذرد، سرویس‌های هوش مصنوعی و سایت‌ها می‌توانند IP عمومی واقعی شما را بخوانند و منطقه‌ای که می‌بینند ممکن است با خروجی پروکسی جور نباشد. این تست بررسی می‌کند مرورگر شما از طریق WebRTC چه نشانی‌هایی را آشکار می‌کند و هر کدام را با خروجی وب شما مقایسه می‌کند.

هنوز تست نشدهنتیجه در چند ثانیه

آیا مرورگر شما IP‌تان را لو می‌دهد؟

در چند ثانیه همهٔ نشانی‌هایی را که مرورگر شما از طریق WebRTC آشکار می‌کند جمع و هر کدام را با خروجی وب شما مقایسه می‌کند.

خروجی وب
در حال دریافت…
نشانی عمومی WebRTC
—
پس از تست نشان داده می‌شود
نشانی‌های محلی
—
پس از تست نشان داده می‌شود
01

کاندیداها

همهٔ نشانی‌های شبکه‌ای که مرورگر برای برقراری اتصال WebRTC جمع کرده، با نوع، مالکیت و نتیجه. هر اسکریپتی در هر سایتی می‌تواند این نشانی‌ها را بخواند.

پس از تست، همهٔ نشانی‌هایی که مرورگرتان آشکار می‌کند با نوع و نتیجه اینجا فهرست می‌شوند.

02

روش کار تست

بدون افزونه — فقط API داخلی WebRTC مرورگر، دقیقاً همان‌طور که سایت‌ها نشانی‌های شما را می‌خوانند.

مرحلهٔ 1شروع یک اتصال WebRTC

صفحه اتصالی بدون محتوا می‌سازد و از سرورهای STUN شرکت‌های Cloudflare و Google می‌پرسد: «مرا با چه نشانی‌ای می‌بینی؟»

مرحلهٔ 2جمع‌آوری کاندیداها

مرورگر نشانی‌های شبکهٔ در دسترس را یکی‌یکی گزارش می‌کند: نشانی شبکهٔ محلی، نشانی عمومی‌ای که STUN می‌بیند و نشانی‌های رله — تا 10 ثانیه صبر می‌کند.

مرحلهٔ 3مقایسه با خروجی وب

هر نشانی عمومی با خروجی وب شما مقایسه و موقعیتش جست‌وجو می‌شود. هر نشانی عمومی که با خروجی وب فرق داشته باشد، آشکارشدن بیرون از پروکسی است.

این تست

چگونه پایان یافت
پس از تست نشان داده می‌شود
مدت
پس از تست نشان داده می‌شود
سرویس STUN
پس از تست نشان داده می‌شود
مجموع کاندیداها
پس از تست نشان داده می‌شود
اتصال‌های ناموفق
پس از تست نشان داده می‌شود
زمان تست
پس از تست نشان داده می‌شود

خروجی وب برای مقایسه

IP خروجی
پس از تست نشان داده می‌شود
کشور و شهر
پس از تست نشان داده می‌شود
شبکه
پس از تست نشان داده می‌شود
03

روش داوری

فقط نشانی‌های عمومی غیررله‌ای که واقعاً خوانده شده‌اند شاهد به حساب می‌آیند. اگر با خروجی وب یکی باشد، WebRTC از همان خروجی استفاده می‌کند؛ اگر فرق کند، یعنی آشکارشدن.

نشانی عمومی غیرمنتظرهنشانی عمومی‌ای که WebRTC می‌خواند با خروجی وب شما فرق دارد. سایت‌ها می‌توانند با آن IP بیرون از پروکسی شما را ببینند — که معمولاً نشانی واقعی شماست.
نشت WebRTC شناسایی نشدنشانی عمومی‌ای که WebRTC می‌خواند همان خروجی وب شماست، یعنی این ترافیک هم از همان خروجی می‌گذرد.
نشانی عمومی به دست نیامدمرورگر هیچ نشانی عمومی برنگرداند. ممکن است WebRTC غیرفعال، UDP مسدود یا در اختیار پروکسی باشد، پس سایت‌ها چیز اضافه‌ای نمی‌توانند بخوانند.
محدودیت مرورگرمرورگر از API مربوط به WebRTC پشتیبانی نمی‌کند یا آن را محدود کرده، پس این تست نمی‌تواند نتیجه را تأیید کند.
نشانی محلیhostنشانی دستگاه شما در شبکهٔ محلی، مانند 192.168.x.x. مرورگرهای امروزی معمولاً آن را پشت یک نام تصادفی پنهان می‌کنند.
پنهانmDNSمرورگر نشانی واقعی شبکهٔ محلی شما را با یک نام ‎.local تصادفی جایگزین می‌کند تا سایت‌ها نتوانند IP دستگاه شما را بخوانند. این یک محافظت عادی است.
نشانی بازتابی STUNsrflxنشانی عمومی شما از دید سرور STUN — همان که نشت‌های WebRTC بیش از همه آشکار می‌کنند.
نشانی رلهrelayنشانی‌ای که وقتی ترافیک از سرور TURN رله می‌شود به کار می‌رود. متعلق به سرور رله است و IP دستگاه شما را آشکار نمی‌کند.
04

چگونه از نشت WebRTC جلوگیری کنیم

اگر تست نشانی عمومی غیرمنتظره‌ای پیدا کرد، از این سه مورد شروع کنید. نام گزینه‌ها در هر مرورگر و برنامهٔ پروکسی فرق دارد.

ترافیک UDP را از پروکسی عبور دهید

WebRTC بیشتر از UDP استفاده می‌کند. حالت TUN یا حالت پیشرفته را در برنامهٔ پروکسی روشن کنید و مطمئن شوید گرهٔ پروکسی از UDP پشتیبانی می‌کند تا این ترافیک هم از پروکسی بگذرد.

WebRTC را در مرورگر محدود کنید

در Chrome و Edge افزونهٔ رسمی WebRTC Network Limiter از Google را نصب کنید؛ در Firefox گزینهٔ media.peerconnection.enabled را در about:config خاموش کنید.

پس از تغییر دوباره تست کنید

غیرفعال کردن WebRTC ممکن است روی جلسه‌های تصویری در مرورگر اثر بگذارد. پس از تغییر تنظیمات، برگردید و دوباره تست کنید تا مطمئن شوید نشانی عمومی با خروجی وب شما یکی است یا دیگر آشکار نمی‌شود.

05

پرسش‌های متداول

پرسش‌های رایج دربارهٔ نشت WebRTC، روش کار تست و خواندن نتایج.

نشت WebRTC چیست؟

WebRTC فناوری ارتباط بلادرنگ داخلی مرورگر است که برای تصویر و صدا در وب به کار می‌رود. مرورگر برای اتصال مستقیم، نشانی‌های شبکهٔ در دسترس دستگاه شما را جمع می‌کند و اسکریپت‌های صفحه می‌توانند آن‌ها را بخوانند. اگر این ترافیک از پروکسی نگذرد، سایت‌ها می‌توانند IP عمومی واقعی شما را ببینند. این همان نشت WebRTC است.

نشت WebRTC چه ربطی به سرویس‌های هوش مصنوعی دارد؟

خروجی وب شما نشانی پروکسی را نشان می‌دهد، اما WebRTC ممکن است نشانی دیگری بخواند. وقتی جور نباشند، بخشی از ترافیک از کنار پروکسی می‌گذرد؛ اسکریپت‌های ضدتقلب برخی سایت‌ها هم نشانی WebRTC را می‌خوانند و با IP بازدیدکننده مقایسه می‌کنند.

«مرورگر نشانی‌های محلی را پنهان کرد» یعنی چه؟

مرورگرهای امروزی مانند Chrome، Safari و Firefox نشانی واقعی شبکهٔ محلی را با یک نام ‎.local تصادفی (mDNS) جایگزین می‌کنند تا سایت‌ها نتوانند IP داخلی شما را بخوانند. این یک محافظت عادی است، نه نشت.

چرا نشانی عمومی به دست نیامد؟

ممکن است WebRTC در مرورگر خاموش باشد، شبکه UDP را مسدود کند، سرورهای STUN در دسترس نباشند یا برنامهٔ پروکسی این ترافیک را مدیریت کند. از نظر حریم خصوصی معمولاً خبر خوبی است: سایت‌ها نمی‌توانند نشانی اضافه‌ای بخوانند.

اگر نشانی عمومی با خروجی وبم یکی باشد، امن هستم؟

یکسان بودن فقط یعنی کانال WebRTC نشانی اضافه‌ای آشکار نکرده است. پرس‌وجوهای DNS هم ممکن است از کنار پروکسی بگذرند، پس پیشنهاد می‌کنیم تست نشت DNS را هم انجام دهید.

تست چه چیزی بارگذاری یا ثبت می‌کند؟

تست در مرورگر شما اجرا می‌شود. هنگام اتصال به سرورهای STUN، شرکت‌های Cloudflare و Google نشانی عمومی شما را می‌بینند؛ هر نشانی عمومی خوانده‌شده برای یافتن موقعیتش به این سایت فرستاده می‌شود و ذخیره نمی‌شود. حریم خصوصی را ببینید.

مالکیت نشانی: IP Geolocation by DB-IP (CC BY 4.0) · داده‌های ASN از IPtoASN · همهٔ منابع دادهسرویس‌های STUN: Cloudflare، Google