روش کار

هر تست چگونه کار می‌کند و نتایج چه چیزی را می‌توانند بگویند.

نتایج چگونه سنجیده می‌شوند

  • فقط آنچه واقعاً در این تست دیده شد ثبت می‌شود؛ داده‌ای که به دست نمی‌آید با «داده‌ای نیست» یا «خوانده نشد» نشان داده می‌شود و هرگز از منابع دیگر پر نمی‌شود.
  • بررسی‌هایی که اجرا نشده‌اند، شکست خورده‌اند یا اطلاعات کافی ندارند هرگز «سالم» یا «بدون نشت» نشان داده نمی‌شوند.
  • نتایج رفتار شبکهٔ مشاهده‌شده در این تست را نشان می‌دهند و تضمین نمی‌کنند در زمان‌های دیگر یا برای همهٔ سرویس‌های هوش مصنوعی همین باشد.

IP خروجی

صفحه یک درخواست به این سایت می‌فرستد؛ سرور نشانی عمومی‌ای را که برای آن درخواست استفاده شده می‌خواند و کشور و منطقه، شهر، ASN، مالک شبکه و نوع شبکهٔ آن را پیدا می‌کند.

آنچه می‌تواند بگوید

خروجی‌ای که مرورگر شما برای رسیدن به این سایت استفاده می‌کند.

آنچه نمی‌تواند بگوید

با مسیریابی تفکیکی، ممکن است سایت‌های دیگر از خروجی‌های دیگری دیده شوند. موقعیت و نوع شبکه از داده‌های ثبت IP تخمین زده می‌شوند و ممکن است دقیق نباشند.

بررسی اتصال سرویس‌های هوش مصنوعی

مرورگر نشانی پژواک را روی دامنه‌های ChatGPT، Claude، Grok و Copilot درخواست می‌کند تا IP خروجی‌ای را که هر سرویس می‌بیند و نقطهٔ اتصالی را که به آن وصل می‌شود بخواند و زمان را ثبت می‌کند. Gemini پژواک قابل‌خواندنی ندارد، پس یک درخواست مبهم می‌فرستیم تا در دسترس بودنش ثابت شود و زمان را ثبت می‌کنیم؛ IP خروجی، موقعیت و نقطهٔ اتصال آن «ارائه نشده» نشان داده می‌شوند. این سایت دامنهٔ هر سرویس را هم ترجمه می‌کند تا IP مقصد به دست آید.

موقعیت: کشور یا منطقهٔ خروجی‌ای که آن سرویس می‌بیند؛ هر جا فهرست رسمی باشد، پشتیبانی شدن را هم بررسی می‌کنیم. OpenAI و Anthropic فهرست کامل منتشر کرده‌اند؛ Microsoft فقط می‌گوید به‌جز سرزمین اصلی چین و بازارهای تحریمی در همه‌جا در دسترس است؛ xAI (Grok) فهرستی منتشر نکرده، پس دربارهٔ پشتیبانی رسمی داوری نمی‌شود — فقط «در تست ما در دسترس بود» یا «در تست ما در دسترس نبود» نشان می‌دهیم.

کارت‌های صفحهٔ اصلی IP خروجی‌ای را که هر سرویس می‌بیند نشان می‌دهند؛ وقتی با IP این سایت فرق داشته باشد، همراه موقعیتش برجسته می‌شود و یک خلاصه در بالا می‌گوید مسیریابی تفکیکی وجود دارد یا نه.

خط‌های روی کرهٔ صفحهٔ اصلی از موقعیت واقعی خروجی شما شروع می‌شوند؛ نقطه‌های پایانی فقط پویانمایی نمادین‌اند و جای واقعی سرورهای هر سرویس را نشان نمی‌دهند.

آنچه نمی‌تواند بگوید

اینکه می‌توانید وارد شوید یا از همهٔ قابلیت‌ها استفاده کنید، و اینکه APIها یا ابزارهای خط فرمان (مانند Claude Code) از همان خروجی استفاده می‌کنند یا نه.

اتصال بلندمدت WSS

مرورگر یک اتصال WebSocket به این سایت باز می‌کند و سرور برای هر تست یک جلسهٔ جداگانه در نظر می‌گیرد.

  • پیوسته: ضربان‌ها و پژواک‌های منظم (پس از اینکه سرور پیام را واقعاً پردازش کرد برمی‌گردند)، به‌علاوهٔ شبیه‌سازی خروجی جریانی 20 تکه‌ای هوش مصنوعی. تست‌های کوتاه‌تر با آهنگ تندتری اجرا می‌شوند: در 1 دقیقه، هر 5 ثانیه یک ضربان و هر 15 ثانیه یک پژواک و یک خروجی جریانی؛ در 5 دقیقه، هر 10 ثانیه یک ضربان، هر 30 ثانیه یک پژواک و هر دقیقه یک خروجی جریانی؛ در 30 دقیقه، هر 10 ثانیه یک ضربان، هر 30 ثانیه یک پژواک و هر 2 دقیقه یک خروجی جریانی.
  • ادامه پس از بیکاری: پس از اتصال، خط ساکت می‌ماند و در دقیقه‌های 1، 2، 4، 7، 10، 15، 20 و 25 پیام فرستاده می‌شود تا بررسی شود اتصال هنوز می‌تواند ارتباط برقرار کند یا نه.

پاسخی که بیش از 10 ثانیه طول بکشد مهلت‌گذشته به حساب می‌آید؛ اتصال بسته‌شده قطعی به حساب می‌آید و خودکار دوباره وصل می‌شود (تا 5 بار). این فاصله‌ها تنظیمات فعلی‌اند و بر اساس اندازه‌گیری‌های واقعی تنظیم خواهند شد.

توجه کنید

در طول تست صفحه را باز نگه دارید. دوره‌هایی که صفحه در پس‌زمینه بوده در گزارش علامت می‌خورند و نتایج آن‌ها ممکن است قابل اعتماد نباشد.

جریان HTTPS / SSE

مرورگر نقطهٔ جریان این سایت را درخواست می‌کند و سرور بر اساس سطح انتخاب‌شده پیوسته تکه‌های شماره‌دار می‌فرستد (سریع 40 ثانیه و استاندارد 2 دقیقه، هر 250 میلی‌ثانیه یک تکه؛ عمیق 5 دقیقه، هر 500 میلی‌ثانیه یک تکه) و در پایان یک نشانگر پایان؛ در صورت انتخاب، در میانه 30 ثانیه سکوت می‌کند تا فکر کردن هوش مصنوعی را شبیه‌سازی کند. صفحه زمان رسیدن اولین داده، فاصلهٔ رسیدن‌ها، طولانی‌ترین توقف (فاصلهٔ بیش از 1.5 ثانیه توقف به حساب می‌آید؛ برای عمیق 3 ثانیه)، پیوستگی شماره‌ها و رسیدن نشانگر پایان را ثبت می‌کند.

آنچه نمی‌تواند بگوید

تست از داده‌ای استفاده می‌کند که نقطهٔ تست ما می‌فرستد و سرعت تولید متن مدل‌های هوش مصنوعی را نشان نمی‌دهد.

نشت DNS

در هر تست، این سایت مجموعه‌ای از دامنه‌های تصادفی می‌سازد (2 تا برای تست سریع، 10 تا برای تست عمیق). وقتی مرورگر آن‌ها را باز می‌کند، پرس‌وجوها مسیر DNS‌ای را که واقعاً استفاده می‌کنید طی می‌کنند و در نهایت به سرور DNS مرجع خود ما می‌رسند که نشانی resolverهای فرستنده را ثبت می‌کند. موفق شدن خود درخواست‌های وب به‌عنوان شاهد به کار نمی‌رود.

نتایج بر اساس اپراتور و منطقه گروه‌بندی و با کشور یا منطقهٔ خروجی وب شما مقایسه می‌شوند. DNS عمومی مانند Google و Cloudflare روی شبکه‌های anycast کار می‌کند، پس موقعیت ثبت‌شده نشان نمی‌دهد پرس‌وجوها واقعاً کجا پردازش شده‌اند؛ ما بر این اساس دربارهٔ نشت داوری نمی‌کنیم.

آنچه نمی‌تواند بگوید

فعلاً فقط مسیر ترجمهٔ IPv4 پوشش داده می‌شود. خروجی DNS‌ای که با IP عمومی شما فرق دارد لزوماً به معنای نشت نیست — آن را همراه با تنظیم شبکه و پروکسی خود بسنجید.

WebRTC

مرورگر از طریق WebRTC کاندیداها را از سرویس‌های STUN عمومی Cloudflare و Google جمع می‌کند. این سایت ابتدا نام سرورهای STUN را به نشانی ترجمه می‌کند تا برنامه‌های پروکسی که DNS را بازنویسی می‌کنند دخالت نکنند. فقط نشانی‌های عمومی واقعی و غیررله‌ای به‌عنوان شاهد شمرده و با خروجی وب شما مقایسه می‌شوند؛ نشانی‌های محلی که مرورگر پنهان کرده (mDNS) ثبت نمی‌شوند.

آنچه نمی‌تواند بگوید

تست فقط می‌تواند آنچه را مرورگر اجازهٔ خواندنش را می‌دهد نشان دهد و تضمین نمی‌کند هر آشکارشدنِ نشانی را پیدا کند.