تست نشت WebRTC

در گفت‌وگوی صوتی زنده با هوش مصنوعی، مرورگرها اغلب با WebRTC یک اتصال صوتی مستقیم باز می‌کنند — مثلاً API صوتی زنده OpenAI گزینهٔ WebRTC دارد. اگر این اتصال از کنار پروکسی بگذرد، سرویس‌های هوش مصنوعی و سایت‌ها می‌توانند IP عمومی واقعی شما را بخوانند و منطقه‌ای که می‌بینند ممکن است با خروجی پروکسی جور نباشد. این تست بررسی می‌کند مرورگر شما از طریق WebRTC چه آدرس‌هایی را آشکار می‌کند و هر کدام را با خروجی وب شما مقایسه می‌کند.

هنوز تست نشدهنتیجه در چند ثانیه

آیا مرورگر شما IP‌تان را لو می‌دهد؟

در چند ثانیه همهٔ آدرس‌هایی را که مرورگر شما از طریق WebRTC آشکار می‌کند جمع و هر کدام را با خروجی وب شما مقایسه می‌کند.

خروجی وب
در حال دریافت…
آدرس عمومی WebRTC
—
پس از تست نشان داده می‌شود
آدرس‌های محلی
—
پس از تست نشان داده می‌شود
01

کاندیداها

همهٔ آدرس‌های شبکه‌ای که مرورگر برای برقراری اتصال WebRTC جمع کرده، با نوع، مالکیت و نتیجه. هر اسکریپتی در هر سایتی می‌تواند این آدرس‌ها را بخواند.

پس از تست، همهٔ آدرس‌هایی که مرورگرتان آشکار می‌کند با نوع و نتیجه اینجا فهرست می‌شوند.

02

روش کار تست

بدون افزونه — فقط API داخلی WebRTC مرورگر، دقیقاً همان‌طور که سایت‌ها آدرس‌های شما را می‌خوانند.

مرحلهٔ 1شروع یک اتصال WebRTC

صفحه اتصالی بدون محتوا می‌سازد و از سرورهای STUN شرکت‌های Cloudflare و Google می‌پرسد: «مرا با چه آدرسی می‌بینی؟»

مرحلهٔ 2جمع‌آوری کاندیداها

مرورگر آدرس‌های شبکهٔ در دسترس را یکی‌یکی گزارش می‌کند: آدرس شبکهٔ محلی، آدرس عمومی‌ای که STUN می‌بیند و آدرس‌های رله — تا 10 ثانیه صبر می‌کند.

مرحلهٔ 3مقایسه با خروجی وب

هر آدرس عمومی با خروجی وب شما مقایسه و موقعیتش جست‌وجو می‌شود. هر آدرس عمومی که با خروجی وب فرق داشته باشد، آشکارشدن بیرون از پروکسی است.

این تست

چگونه پایان یافت
پس از تست نشان داده می‌شود
مدت
پس از تست نشان داده می‌شود
سرویس STUN
پس از تست نشان داده می‌شود
مجموع کاندیداها
پس از تست نشان داده می‌شود
اتصال‌های ناموفق
پس از تست نشان داده می‌شود
زمان تست
پس از تست نشان داده می‌شود

خروجی وب برای مقایسه

IP خروجی
پس از تست نشان داده می‌شود
کشور و شهر
پس از تست نشان داده می‌شود
شبکه
پس از تست نشان داده می‌شود
03

روش داوری

فقط آدرس‌های عمومی غیررله‌ای که واقعاً خوانده شده‌اند شاهد به حساب می‌آیند. اگر با خروجی وب یکی باشد، WebRTC از همان خروجی استفاده می‌کند؛ اگر فرق کند، یعنی آشکارشدن.

آدرس عمومی غیرمنتظرهآدرس عمومی‌ای که WebRTC می‌خواند با خروجی وب شما فرق دارد. سایت‌ها می‌توانند با آن IP بیرون از پروکسی شما را ببینند — که معمولاً آدرس واقعی شماست.
نشت WebRTC شناسایی نشدآدرس عمومی‌ای که WebRTC می‌خواند همان خروجی وب شماست، یعنی این ترافیک هم از همان خروجی می‌گذرد.
آدرس عمومی به دست نیامدمرورگر هیچ آدرس عمومی برنگرداند. ممکن است WebRTC غیرفعال، UDP مسدود یا در اختیار پروکسی باشد، پس سایت‌ها چیز اضافه‌ای نمی‌توانند بخوانند.
محدودیت مرورگرمرورگر از API مربوط به WebRTC پشتیبانی نمی‌کند یا آن را محدود کرده، پس این تست نمی‌تواند نتیجه را تأیید کند.
آدرس محلیhostآدرس دستگاه شما در شبکهٔ محلی، مانند 192.168.x.x. مرورگرهای امروزی معمولاً آن را پشت یک نام تصادفی پنهان می‌کنند.
پنهانmDNSمرورگر آدرس واقعی شبکهٔ محلی شما را با یک نام ‎.local تصادفی جایگزین می‌کند تا سایت‌ها نتوانند IP دستگاه شما را بخوانند. این یک محافظت عادی است.
آدرس بازتابی STUNsrflxآدرس عمومی شما از دید سرور STUN — همان که نشت‌های WebRTC بیش از همه آشکار می‌کنند.
آدرس رلهrelayآدرسی که وقتی ترافیک از سرور TURN رله می‌شود به کار می‌رود. متعلق به سرور رله است و IP دستگاه شما را آشکار نمی‌کند.
04

چگونه از نشت WebRTC جلوگیری کنیم

اگر تست آدرس عمومی غیرمنتظره‌ای پیدا کرد، از این سه مورد شروع کنید. نام گزینه‌ها در هر مرورگر و برنامهٔ پروکسی فرق دارد.

ترافیک UDP را از پروکسی عبور دهید

WebRTC بیشتر از UDP استفاده می‌کند. حالت TUN یا حالت پیشرفته را در برنامهٔ پروکسی روشن کنید و مطمئن شوید گرهٔ پروکسی از UDP پشتیبانی می‌کند تا این ترافیک هم از پروکسی بگذرد.

WebRTC را در مرورگر محدود کنید

در Chrome و Edge افزونهٔ رسمی WebRTC Network Limiter از Google را نصب کنید؛ در Firefox گزینهٔ media.peerconnection.enabled را در about:config خاموش کنید.

پس از تغییر دوباره تست کنید

غیرفعال کردن WebRTC ممکن است روی جلسه‌های تصویری در مرورگر اثر بگذارد. پس از تغییر تنظیمات، برگردید و دوباره تست کنید تا مطمئن شوید آدرس عمومی با خروجی وب شما یکی است یا دیگر آشکار نمی‌شود.

05

پرسش‌های متداول

پرسش‌های رایج دربارهٔ نشت WebRTC، روش کار تست و خواندن نتایج.

نشت WebRTC چیست؟

WebRTC فناوری ارتباط زنده داخلی مرورگر است که برای تصویر و صدا در وب به کار می‌رود. مرورگر برای اتصال مستقیم، آدرس‌های شبکهٔ در دسترس دستگاه شما را جمع می‌کند و اسکریپت‌های صفحه می‌توانند آن‌ها را بخوانند. اگر این ترافیک از پروکسی نگذرد، سایت‌ها می‌توانند IP عمومی واقعی شما را ببینند. این همان نشت WebRTC است.

نشت WebRTC چه ربطی به سرویس‌های هوش مصنوعی دارد؟

خروجی وب شما آدرس پروکسی را نشان می‌دهد، اما WebRTC ممکن است آدرس دیگری بخواند. وقتی جور نباشند، بخشی از ترافیک از کنار پروکسی می‌گذرد؛ اسکریپت‌های ضدتقلب برخی سایت‌ها هم آدرس WebRTC را می‌خوانند و با IP بازدیدکننده مقایسه می‌کنند.

«مرورگر آدرس‌های محلی را پنهان کرد» یعنی چه؟

مرورگرهای امروزی مانند Chrome، Safari و Firefox آدرس واقعی شبکهٔ محلی را با یک نام ‎.local تصادفی (mDNS) جایگزین می‌کنند تا سایت‌ها نتوانند IP داخلی شما را بخوانند. این یک محافظت عادی است، نه نشت.

چرا آدرس عمومی به دست نیامد؟

ممکن است WebRTC در مرورگر خاموش باشد، شبکه UDP را مسدود کند، سرورهای STUN در دسترس نباشند یا برنامهٔ پروکسی این ترافیک را مدیریت کند. از نظر حریم خصوصی معمولاً خبر خوبی است: سایت‌ها نمی‌توانند آدرس اضافه‌ای بخوانند.

اگر آدرس عمومی با خروجی وبم یکی باشد، امن هستم؟

یکسان بودن فقط یعنی کانال WebRTC آدرس اضافه‌ای آشکار نکرده است. پرس‌وجوهای DNS هم ممکن است از کنار پروکسی بگذرند، پس پیشنهاد می‌کنیم تست نشت DNS را هم انجام دهید.

تست چه چیزی بارگذاری یا ثبت می‌کند؟

تست در مرورگر شما اجرا می‌شود. هنگام اتصال به سرورهای STUN، شرکت‌های Cloudflare و Google آدرس عمومی شما را می‌بینند؛ هر آدرس عمومی خوانده‌شده برای یافتن موقعیتش به این سایت فرستاده می‌شود و ذخیره نمی‌شود. حریم خصوصی را ببینید.

مالکیت آدرس: IP Geolocation by DB-IP (CC BY 4.0) · داده‌های ASN از IPtoASN · همهٔ منابع دادهسرویس‌های STUN: Cloudflare، Google